مير حسين عطار يزدي
192
نسخه حكيم ( فارسي )
هنگام بهار وقتي شاخههاى زيادى درخت مو را مىزنند از مقطع آن مايعى بىرنگ ، بىبو وبىطعم خارج مىشود كه معروف به " أشك مو " مى باشد . اين مايع را به صورت كمپرس براي التيام أنواع زخمها به كار مىبرند . برگهاى انگور فرنگى سياه را اگر له كرده وبه شكل ضماد در آورند در مورد دمل ، زخم ، بريدگى وجراحات سطحى مىتوان استعمال كرد . اگر برگها خشك باشند بايد آن را يگ ربع ساعت در آب نيمگرم خيسانيد وبعد مثل برگهاى تازه استعمال كرد . اگر يك سيب را در هاون انداخته وبكوبند وآن را در شيرهء خودش بپزند مرهمى را بوجود خواهد آورد كه زخمهاى خيلى شديد وسخت را معالجه ودرمان خواهد نمود . آب سيب را اگر مقدار مساوى با روغن زيتون مخلوط كنند داراى همان خواص براي معالجهء أنواع زخمها مىباشد . شكوفههاى توت وحشى را اگر در بهار بچينند ودر شيشه بگذارند وجلو آفتاب قرار دهند مايع غليظى را بوجود مى آورد كه براي پانسمان زخمهاى مختلف آن را مصرف مى كنند . دم كردهء فندق به مقدار بيست وپنج گرم در يك ليتر آب به شكل محلول براي التيام زخمهائى كه در اثر جراحت بوجود آمده است مصرف مىگردد . آبليمو علاوة بر خواص ضد عفونى ، قبض كنندهء خوبى است واين داروئى است كه به وسيلهء آن مىتوان تمام زخمها را از هر قبيل كه باشد با آن شستشو وپانسمان كرد وبواسطهء همين خاصيت قبص كننده است كه آب ليمو خونريزيهاى داخلي وخارجي را متوقف مىسازد . جوشانده ء ريشهء زغال اختهء فرنگى به مقدار پانزده تا بيست گرم در يك ليتر آب براي كمپرس أنواع زخمهاى جلدي مفيد است وآن را بهبودى داده ومعالجه